Szafa narożna na wymiar w kształcie L: jak zaprojektować narożnik

Kiedy szafa narożna ma sens

Szafa w kształcie litery L wykorzystuje dwie ściany zamiast jednej. Sprawdza się w sypialni z wolnym narożnikiem, w garderobie i w przedpokoju, gdzie jedna ściana jest za krótka na wszystkie ubrania.

Najtrudniejszy jest sam róg. Dwie szafy postawione pod kątem prostym zasłaniają sobie nawzajem część wnętrza i bez przemyślanego narożnika powstaje martwa przestrzeń, do której nie da się sięgnąć.

Jakie wymiary zebrać

Szafa narożna to dwie części: główna, wzdłuż ściany tylnej, i narożna, wzdłuż ściany bocznej. Dla każdej zmierz:

1. Długość ściany od narożnika do miejsca, gdzie szafa ma się kończyć. Mierz przy podłodze, w połowie wysokości i pod sufitem.
2. Głębokość szafy razem z drzwiami. Na ubrania na wieszakach potrzeba co najmniej 530 mm wnętrza korpusu, więc cała szafa ma zwykle 600–650 mm.
3. Wysokość pomieszczenia w kilku miejscach.
4. Kąt narożnika. Przyłóż kątownik albo zmierz przekątną. Ściany rzadko tworzą idealne 90 stopni, a różnica wychodzi przy drzwiach.

Zanotuj też gniazdka, włączniki i grzejniki na obu ścianach.

Jak rozwiązać róg

Są trzy popularne rozwiązania:

• Narożnik ślepy. Część narożna stoi przed końcem szafy głównej i zasłania go. Jest najprostszy w budowie, ale róg za nim jest prawie niedostępny.
• Narożnik otwarty. Część narożna nie ma boku od strony rogu, tylko wąski słupek z przodu. Róg jest dostępny z obu części szafy, więc mieszczą się w nim długie ubrania albo pościel.
• Narożnik ukośny (45°). Osobny moduł w rogu z półkami ściętymi pod kątem i jednymi drzwiami ustawionymi na skos. Cały róg otwierasz jednymi drzwiami, więc dostęp jest najlepszy. Wymaga jednak ukośnych cięć półek i wieńców.

Narożnik otwarty jest najprostszy w budowie. Ukośny daje najwygodniejszy dostęp do rogu i dobrze wygląda w sypialni, gdzie szafa jest na widoku.

Czego nie stawiać w rogu

Przy narożniku otwartym sekcja szafy głównej, która chowa się za częścią narożną, ma ograniczony dostęp. Nie wysuniesz z niej szuflad, bo uderzą w część narożną. W rogu sprawdzają się:

• drążek na długie ubrania, które zsuwasz w głąb,
• półki na rzeczy używane rzadko: pościel, walizki, ubrania sezonowe.

Szuflady zostaw w sekcjach, które mają pełne drzwi z przodu.

Blenda narożna

Przy narożniku otwartym zostaw między częścią główną a narożną wąską blendę, zwykle ok. 50 mm. Dzięki niej drzwi obu części nie zahaczają o siebie przy otwieraniu, a uchwyty mają miejsce. Bez blendy drzwi przy samym rogu potrafią się blokować.

Projekt szafy narożnej w 3D

W kreatorze szaf na wymiar wybierasz ustawienie przy lewej albo przy prawej ścianie i włączasz część narożną. Podajesz jej długość i głębokość oraz wybierasz narożnik otwarty albo ukośny 45°. Przy otwartym kreator stawia słupek i blendę narożną, przy ukośnym dodaje moduł z półkami ściętymi pod kątem i drzwiami na skos. Obie części dzieli na sekcje.

Kreator pilnuje też typowych błędów. Ostrzega, gdy szuflady trafią do sekcji zasłoniętej przez część narożną albo gdy część narożna jest za krótka na choćby jedną sekcję. Formatki obu części trafiają na jedną listę i jeden rozkrój płyt.

Część narożna nie obsługuje jeszcze skosu sufitu. Jeśli róg jest pod skosem, zaprojektuj go jako dwie osobne szafy.

Najczęstsze błędy

• Pomiar długości ścian tylko przy podłodze: krzywe ściany potrafią się różnić o centymetr na wysokości szafy.
• Brak blendy przy narożniku otwartym: drzwi obu części blokują się nawzajem.
• Szuflady w zasłoniętej sekcji: nie wysuną się.
• Za płytka część narożna: wieszaki nie mieszczą się bokiem, potrzebny jest drążek wysuwany.

Zaprojektuj szafę narożną w 3D. Projekt i podgląd są za darmo.